din kültürü ve ahlak bilgisi öğretmenleri

frantz fanon
-bizim zamanımızda- elini sıcak sudan soğuk suya koymayacak, ılık götlü kimselerdi. bugün de böyle olduğunu tahmin edebiliyorum. belli bir ahlaki çerçeve -ve genel islam bilgisi- veriyorlardı ama yöneticilikte, insan hakları konusunda, çocuk-öğrenci psikolojisinde ve krizi yönetmede tırttılar ve menfaatçiydiler. yani kendi alanı dışındaki alanlarda geriydiler ve isteksizdiler. bilmesi zorunlu olan şeyleri bilmiyorlardı, yapılması zorunlu olan şeyleri yapmıyorlardı. (dolayısıyla o ahlaki vurguyla da celişiyorlardı) ama bunların dersi zorunluydu. hatta kendi alanını bile bilmezlerdi, ben laf arasında arkadaşlara pagan olduğumu söylemiştim (ergenlik işte), hocam frantz pagan'mış dedi bi arkadaş, hoca diyor ki ''pagan ne?) ki örgütlü cahilliğin henüz -o kadar- prim yapmadığı bi devrdi bu. şimdki durumu düşünemiyorum bile.
bu başlıktaki tüm girileri gör

bunlar ilginizi çekebilir